HOE WIJ IN DE SLEDEHONDEN VALKUIL ZIJN GERAAKT!

We zijn er bij toeval in gerold.
Mijn vrouw wilde heel graag een hond, maar aangezien ik (Ton) opgegroeid ben met honden vond ik het wel fijn om, nu ik uit het ouderlijk huis was, even geen honden te hebben. Na haar gezeur moe te zijn stemde ik toe. Dan wel een sledehond, deze honden stammen nog het dichts van de wolf af. Thuis hadden
we vroeger een hond die voor een deel wolf was, Lex, een geweldige hond. 
Ik dacht bij mezelf, voordat Margo aan een sledehond komt, deze waren destijds slechts sporadisch te verkrijgen, gaan er wel wat jaartjes voorbij. Helaas, ze duikte er volledig in en na lid te zijn geworden van de SHKN had ze ook meteen een fokkerslijst weten te bemachtigen. We kozen voor een fokker die redelijk uit de buurt kwam, uit Baarlo (Noord-Limburg), maar aangezien hij de sledehondensport beoefende en niet jaarlijks een nest fokte hebben we nog enkele jaren moeten wachten.
We reden er geregeld langs voor een bak koffie, natuurlijk ook om ons gezicht te laten zien, zodat hij wist dat we het ook meende, met het nemen van een sledehond.
(Sledehonden-mensen verkopen niet graag een hond aan een particulier, ze zien liever dat hun pups terechtkomen bij mensen die ook de sledehondensport beoeffenen.)

In 1989 hebben we (in Baarlo) onze eerste husky gekocht, helaas hadden we er niet veel plezier van, Buster onze eerste husky had een hart afwijking en we verloren hem een jaar nadien. De fokker vond dit zo vervelend en erg en beloofde ons dat zo gauw hij een volgend nest deed we een nieuwe pup kregen. Dit heeft nog tot carnaval 1993 geduurt.

Toen kregen we Chinouk, dat ging goed. Maar na onze verhuizing van Liessel naar Deurne in 1996 kreeg ze heimwee en moesten we op zoek naar een tweede husky. Die kwam in 1997 en de valkuil was geopend.
Binnen enkele jaren hadden we een huis vol met 5 husky’s, een pick-up, caravan, kar, slee en alles er op en eraan. Wat je hierna zou kunnen verwachten gebeurde. De burenruzie (bejaarde achterburen) in aantocht.

We hebben ons nieuw huis verkocht en zijn in het Noord-Limburgse land (Grashoek) opnieuw begonnen.

In de opvolgende jaren is er veel gebeurd, het husky-aantal liep uit naar 13 stuks, inmiddels weer ingekrompen tot 9 stuks, we hebben een zoon gekregen en we zijn een Minicamping gestart (www.minicampingthaasje.nl) speciaal voor mensen met honden.